फिफा विश्वकप २०२६ को फाइनलअघि १९ वर्ष पहिला लियोनेल मेस्सीले शिशु लामिन यामाललाई नुहाइदिँदै गरेको एउटा तस्बिर सामाजिक सञ्जालमा भाइरल बनेको थियो। आइतबार सम्पन्न फाइनलपछि अर्को तस्बिरले सबैको ध्यान खिचेको छ।
त्यो केवल एउटा तस्बिर थिएन, बरु विश्व फुटबलमा नेतृत्व हस्तान्तरणको प्रतीक थियो। स्पेनले मेस्सीको अर्जेन्टिनालाई पराजित गर्दै विश्व च्याम्पियन बनेपछि त्यो दृश्यले फुटबलको नयाँ युग सुरु भएको संकेत दियो।
३१ अक्टोबर २००७ मा खिचिएको पहिलो तस्बिरदेखि लिएर १९ वर्षपछि विश्वकप फाइनलमा देखिएको आलिंगनसम्मको यात्रा नियतिको अद्भुत संयोगजस्तै लाग्छ। यद्यपि त्यसबेला कसैले पनि यस्तो भविष्य कल्पना गर्न सकेको थिएन।
सन् २००७ मा स्पेनी खेलकुद दैनिक स्पोर्टको मार्केटिङ विभागमा कार्यरत रहेका ओरियोल कानाल्सले भने, ‘यो अविश्वसनीय छ। जीवनले कहिलेकाहीँ यस्ता उपहार दिन्छ। यो त मानौँ माइकल जोर्डनले लेब्रोन जेम्सलाई नुहाइदिएको जस्तै हो।’
यसलाई नियति भनौँ वा ताराहरूले लेखिदिएको संयोग, किशोर मेस्सी र शिशु यामालबीचको त्यो पहिलो भेट अहिले फुटबल इतिहासकै सबैभन्दा अर्थपूर्ण क्षणमध्ये एक बनेको छ।
मेस्सी त्यस्ता खेलाडी हुन्, जसले फुटबलमा कल्पना गर्न सकिने लगभग सबै कीर्तिमान तोडेका छन्। सानो कदका आक्रमणकारी मेस्सीले अर्जेन्टिनालाई फेरि विश्व फुटबलको शिखरमा पुर्याए। ३९ वर्षको उमेरमा धेरैले उनको समय सकिएको ठानेका बेला पनि उनले विश्वकपमा पुनः फर्किएर उत्तर अमेरिकी भूमिमा व्यक्तिगत रूपमा अर्को उत्कृष्ट अभियान प्रस्तुत गरे।
स्पेनसँग १–० ले फाइनल गुमाएपछि अर्जेन्टिनी प्रशिक्षक लियोनेल स्कालोनीले भने, ‘अर्जेन्टिनी जनता आफ्नो टोली र मेस्सीले गरेको सबै योगदानप्रति गर्व गर्नुपर्छ। मेरो विचारमा उनी फुटबल मैदानमा उत्रिएका सबैभन्दा महान् खेलाडी हुन्।’
अर्कोतर्फ १९ वर्षीय लामिन यामाल छन्, जसको प्राकृतिक प्रतिभा लोभलाग्दो छ। जादुजस्तो बायाँ खुट्टा, विपक्षीलाई सहजै छल्ने क्षमता र तीव्र गतिमा सही निर्णय गर्ने कौशलले उनलाई रोक्न लगभग असम्भव बनाउँछ। त्यसको कारण युवा मेस्सी पनि यस्तै थिए। त्यसैले यी दुईबीच तुलना हुनु स्वाभाविक हो। बार्सिलोनाका वर्तमान युवा स्टार यामाललाई क्लबका सर्वाधिक गोलकर्ता मेस्सीका उत्तराधिकारीका रूपमा हेरिएको छ।
विश्वकप जिताएर स्पेनलाई दोस्रो पटक विश्व च्याम्पियन बनाएका प्रशिक्षक लुइस दे ला फुएन्तेले यामालको खुलेर प्रशंसा गरेका छन्। उनले अर्जेन्टिनाविरुद्धको फाइनलदेखि प्रतियोगिताभर युवा फरवार्डले देखाएको अथक मेहनत, अनुशासन र टोलीप्रतिको समर्पणको प्रशंसा गर्दै यसले उनको भविष्यको विकासका लागि उत्कृष्ट आधार तयार गर्ने बताए।
उनले भने, ‘म लामिनलाई विशेष धन्यवाद दिन चाहन्छु। उनले फुटबल भिन्न ढंगले पनि खेल्न सकिन्छ भन्ने देखाएका छन्। यसले उनलाई अझ परिपक्व र अहिलेभन्दा अझ उत्कृष्ट खेलाडी बन्न मद्दत गर्नेछ। टोलीका लागि उनले गरेको त्यागप्रति हामी अत्यन्तै आभारी छौँ। उनले उत्कृष्ट विश्वकप खेले।’
फाइनल सकिएलगत्तै मैदानमै भावुक देखिएका मेस्सी आफैँ यामालतर्फ गए, उनलाई अँगालो हाल्दै पहिलो विश्वकप उपाधिको बधाई दिए। दुई पुस्ताका यी महान् खेलाडीबीचको त्यो आलिंगन आपसी सम्मानको अभिव्यक्ति मात्र थिएन, यसले एउटा युगको अन्त्य र सम्भावित नयाँ युगको थालनीको प्रतीकात्मक सन्देश पनि बोकेको थियो। त्यो भविष्य साँच्चै त्यस्तै हुन्छ कि हुँदैन, त्यसको उत्तर समयले दिनेछ।
भविष्यमा यी दुई खेलाडी फेरि मैदानमा आमनेसामने हुन सक्छन्। तर १९ वर्षअघि शिशु यामाललाई नुहाइदिँदै गरेका मेस्सीको तस्बिर र विश्वकप फाइनलपछि भएको उनीहरूको भावुक आलिंगनले दिएको भावनात्मक प्रभावलाई सायदै कुनै अर्को भेटले उछिन्न सक्ला।
२००७ को त्यो ऐतिहासिक तस्बिर खिच्ने फोटोग्राफर जोआन मोनफोर्टले फिफासँगको अन्तरवार्तामा भनेका थिए, ‘यो कुनै संयोग थिएन, यो त एउटा चमत्कार थियो।’

