हिमाल प्रेस 
तस्बिर ब्राजिल फुटबल टिमको फेसबुक पेजबाट
ब्राजिलको छैटौँ स्टार (छैटौँ विश्वकप उपाधि) को खोज फेरि सुरु भएको छ। यो फुटबलप्रेमी, गौरवशाली देशले अहिलेसम्म पाँच पटक विश्वकप जितेको छ। जुन कुनै पनि देशभन्दा बढी हो। तर सन् २००२ पछि आएको उपाधि अहिले टाढाको सम्झना जस्तो बन्न थालेको छ किनभने त्यसपछि दुई दशकभन्दा बढी समय निराशा मात्रै आएको छ।
सन् २००६ मा फ्रान्सले क्वार्टरफाइनलमा ब्राजिलको यात्रा अन्त्य गर्यो, २०१० मा नेदरल्यान्ड्सले रोक्यो, २०१४ मा जर्मनीले विश्वकप इतिहासकै सबैभन्दा चर्चित हारमध्ये एक ७-१ को अपमानजनक पराजय दियो। त्यसपछि २०१८ र २०२२ मा पनि फेरि क्वार्टरफाइनलमै यात्रा टुंगियो।
अब ब्राजिलका एक पूरै पुस्ताले आफ्नो देशले विश्वकप जितेको देखेकै छैन। उनीहरूले रोनाल्डो नाजारियोले सन् २००२ मा उपाधि दिलाएको कथा सुनेका छन्। उनीहरूले रोमारियोले सन् १९९४ मा २४ वर्षको उपाधि खडेरी अन्त्य गरेको कथा सुनेका छन्।
पुराना पुस्ताले सन् १९७० को मेक्सिकोमा चम्किएको महान् टोलीका सम्झनाहरू हस्तान्तरण गरेका छन्। केहीले १९६२ मा गारिन्चाको जादू देखेका थिए। अझ कम मानिसहरूले मात्र सन् १९५८ मा १७ वर्षका पेलेले देशलाई मोहित बनाएको याद गर्न सक्छन्।
अब २४ वर्षपछि नयाँ पुस्ता आफ्नै अध्याय लेख्ने तयारीमा छ। जहाँ भिनिसियस जुनियरलाई प्रमुख पात्र मानिएको छ। तर विश्वस्तरमा पुनः सर्वोच्चता हासिल गर्ने ब्राजिलको चाहनाबीच पनि अपेक्षाहरू अहिले इतिहासमै सबैभन्दा कमजोर देखिएका छन्।
विश्वास किन कमजोर छ?
अप्रिलमा गरिएको डाटाफोल्हा सर्वेक्षण अनुसार ब्राजिलियन जनताको मात्र २९ प्रतिशतले ब्राजिलले विश्वकप जित्न सक्छ भन्ने विश्वास गर्छ। यो सन् १९९४ देखि गरिएको सर्वेक्षणमध्ये सबैभन्दा कम हो।
अझ ४६ प्रतिशत मानिसहरू त टोली क्वार्टरफाइनलभन्दा अघि नै बाहिरिन्छ भन्ने विश्वास गर्छन्। पछिल्ला दुई विश्वकपमा ब्राजिल क्वार्टरफाइन पुगेको थियो। यो निराशा बिना कारण होइन। ब्राजिलको विश्वकप यात्रा मैदान बाहिरका विवाद र मैदानभित्रको कमजोर प्रदर्शनले भरिएको थियो।
सन् २०२५ मे मा रियो दि जेनेरियोको अदालतले ब्राजिलियन फुटबल महासंघका पूर्व अध्यक्ष एडनाल्डो रोड्रिग्सलाई पुनःनिर्वाचन जित्न नक्कली कागजात प्रयोग गरेको आरोपमा पदबाट हटाउन आदेश दियो।
यो निर्णय प्रशिक्षक कार्लो एन्सेलोटीलाई नियुक्त गरेको मात्र तीन दिनपछि आएको थियो। यतिबेला टोली आफ्नो इतिहासकै सबैभन्दा खराब विश्वकप छनोट अभियानबाट गुज्रिरहेको थियो।
ब्राजिलले १८ खेलबाट केवल २८ अंकसहित कन्काकाफ तालिकामा पाँचौँ स्थानमा रह्यो। अर्जेन्टिनाभन्दा १० अंक पछाडि जसले शीर्ष स्थान लिएको थियो।
अझ ठूलो अपमान अर्जेन्टिनासँग नै भयो। उनीहरूले लियोनेल मेस्सी बिना नै ब्राजिललाई ४-१ ले हराए। कप्तान मारकिन्होसले यसलाई लज्जास्पद भन्दै सार्वजनिक माफी मागे। यो हारले प्रशिक्षक डोरिभाल जुनियरको जागिर पनि गुमायो र एन्सेलोटीको आगमन तीव्र बनायो।
बेलो होरिजोन्टेको ‘भूत’
ब्राजिलियन फुटबलको पतनको सबैभन्दा ठूलो प्रतीक भने सन् २०१४ जुलाई ८ मा बेलो होरिजोन्टेको मिनेइराओ स्टेडियममा भएको ९० मिनेटको विनाशकारी खेल हो।विश्वकप सेमिफाइनलमा जर्मनीसँग खेल्दा ब्राजिल ३० मिनेटमै ५-० ले पछि परिसकेको थियो र खेल सकिन १० मिनेट बाँकी हुँदा ७-० को अवस्थामा थियो। अन्त्यमा ओस्कारले सान्त्वना गोल गरे।
यो हार मिनेराजो नामले चिनियो र सन् १९५० को माराकानाजो पछि ब्राजिलको खेल इतिहासकै सबैभन्दा पीडादायी क्षण मानिन्छ। फुटबल विशेषज्ञ टिम विकरीका अनुसार ७–१ शब्द अब कुनै पनि क्षेत्रमा ठूलो अपमानजनक हारको प्रतीक बनेको छ। उनले भने,‘यो कहिल्यै मेटिने दाग हो। यसबाट बाहिर निस्कने एउटै बाटो भनेको विश्वकप जित्नु हो।’
तर त्यसका लागि ब्राजिलले पछिल्ला वर्षहरूमा युरोपेली टोलीहरूलाई नकआउट चरणमा हराउन नसकेको इतिहास तोड्नुपर्छ।
१९७० ले बनाएको अपेक्षा
विश्वकपको इतिहास ब्राजिल–१९७० बिना अधुरो हुन्छ। पेले नेतृत्वको त्यो टोलीले मेक्सिकोमा विश्वकप जित्दा पहिलो पटक रंगीन टिभी प्रसारण भएकाले पहेंलो जर्सी संसारभर चम्किएको थियो। त्यो टोलीलाई सुन्दर टोली भनिन्थ्यो। यसले फुटबललाई कलाको रूपमा प्रस्तुत गर्यो।
त्यस जितले ब्राजिललाई विश्व फुटबलको ‘सुनौलो मापदण्ड’ बनायो। तर यही सफलताले पछिल्ला पुस्तामाथि ठूलो दबाब पनि सिर्जना गर्यो। अब प्रत्येक विश्वकप १९७० सँग तुलना हुन थाल्यो।
सन् १९८२ को टोलीलाई आजसम्म पनि ‘जित्न नसकेको महान् टोली’ भनिन्छ। टोलीले उत्कृष्ट खेल खेले पनि सेमिफाइनलसम्म पुग्न सकेन। तर पछिल्ला वर्षहरूमा ब्राजिलले न त जितेको छ, न त पुरानो सुन्दर खेलको पहिचान कायम राख्न सकेको छ।
ब्राजिलको नयाँ आशा: भिनिसियस जुनियर
अब सबै आशा भिनिसियस जुनियरमा केन्द्रित छ। हरेक ब्राजिलियन विश्वकप जितमा एक प्रमुख पात्र हुन्छ- पेले, गारिन्चा, रोमारियो, रोनाल्डो।
यदि ब्राजिलले जित्छ भने भिनिसियस पनि त्यही सूचीमा थपिन सक्छन्। ब्राजिलका २००२ का कप्तान काफुले भने, ‘यो उनको विश्वकप हो। सबै नजर उनैमाथि हुनेछ।’
भिनिसियस आफैंले पनि दबाब सामान्य भएको बताएका छन्- म १९ वर्षदेखि राष्ट्रिय टोलीमा छु। अहिले म टोलीको अगाडि छु र ब्राजिललाई फेरि शीर्षमा ल्याउने प्रयास गर्दैछु।
उनी रियल मड्रिडका स्टार, च्याम्पियन्स लिग विजेता र विश्वका उत्कृष्ट खेलाडीमध्ये एक हुन्। यदि उनले ब्राजिललाई छैटौँ उपाधि दिलाए भने उनको स्थान इतिहासमा अझै माथि पुग्नेछ।
नेमारको अन्तिम सपना?
कार्लो एन्सेलोटीले नेमारलाई २६ सदस्यीय टोलीमा समावेश गर्दा धेरैले आश्चर्य माने। उनी सन् २०२३ अक्टोबरपछि ब्राजिलका लागि खेलेका थिएनन् र चोटसँग संघर्ष गरिरहेका थिए। तर टोली घोषणा हुँदा समर्थकहरूले उनको नाम सुनेर उत्साह व्यक्त गरे।
नेमार ब्राजिलको सबैभन्दा बढी गोल गर्ने खेलाडी हुन् र २०१४ को चोटले उनको विश्वकप सपना अधुरो बनाएको थियो। रोनाल्डोले भने, ‘नेमारलाई विश्वकपमा लैजान उनको मूल्यांकन गर्नुपर्दैन।’
अब उनले करियरको अन्तिम विश्वकपमा पुनः इतिहास रच्ने अवसर पाएका छन्।
ब्राजिलका समर्थकहरूलाई फेरि विश्वास गर्न आह्वान गरिएको छ। रोनाल्डोले भने, ‘विश्वकपको समयमा हामी सधैं जस्तै विश्वास गरौँ। सडकहरू झण्डाले भरौँ।’
रोबर्टो कार्लोसले पनि भने, ‘माया र उत्साहका साथ खेल्नुहोस्। ट्रफी उठाउनु नै इतिहास बन्नु हो।’
अब प्रश्न एउटै छ- के ब्राजिलले २४ वर्षको प्रतीक्षा अन्त्य गरेर छैटौँ विश्वकप उपाधि घर ल्याउन सक्छ? सीएनएन
