हिमाल प्रेस 
अमेरिकाको मियामीस्थित मियामी स्टेडियममा आइतबार सम्पन्न फिफा विश्वकप २०२६ को क्वार्टरफाइनलमा नर्वेविरुद्ध गोल गरेपछि खुसीयाली मनाउँदै इंग्ल्यान्डका जुड बेलिंघम। बेलिंघमको दुई गोलको मद्दतमा इंग्ल्यान्ड २–१ ले विजयी हुँदै सेमिफाइनलमा प्रवेश गरेको थियो। तस्बिर : रासस/ सिन्ह्वा:चेन यिचेन
जुड बेलिंघमले इंग्ल्यान्डलाई मेक्सिको सिटीको उच्च भूभागदेखि मियामीको अत्यधिक गर्मी र आर्द्रतासम्मको कठिन यात्रामा अगाडि बढाएका छन्। उनको प्रदर्शन हेर्दा यस्तो लाग्छ मानौँ उनी इंग्ल्यान्डको ६० वर्ष लामो विश्वकप उपाधि खडेरी अन्त्य गर्ने व्यक्तिगत अभियानमै छन्।
विश्वकप कहिलेकाहीँ एउटै खेलाडीको नियतिमा केन्द्रित हुने प्रतियोगिता बन्न पुग्छ, जहाँ एक खेलाडीले अदम्य लयका साथ आफ्नो टोलीलाई फुटबलको सबैभन्दा ठूलो पुरस्कारसम्म पुर्याउँछ। सन् १९८६ मा अर्जेन्टिनाका डिएगो म्याराडोना, सन् २००२ मा ब्राजिलका रोनाल्डोको पुनरागमन र सन् २०२२ मा अर्जेन्टिनाका लियोनेल मेस्सीले अन्ततः आफ्नो जीवनकै ठूलो सपना पूरा गरेको उदाहरण यसका प्रमाण हुन्।
मियामीको प्रचण्ड गर्मीमा नर्वेविरुद्ध दुई गोल गर्दै इंग्ल्यान्डलाई जित दिलाएका बेलिंघमलाई ती महान् खेलाडीहरूको स्तरमा राख्न अझै धेरै यात्रा बाँकी छ। किनभने सेमिफाइनलमा स्विट्जरल्यान्डलाई हराउँदै अघि बढेको मेस्सी नेतृत्वको अर्जेन्टिना उनको अगाडि उभिएको छ।
यदि त्यो चुनौती पार गरे पनि फाइनलमा स्पेन वा किलियन एम्बाप्पे नेतृत्वको उत्कृष्ट फ्रान्ससँगको सम्भावित भिडन्त बाँकी रहनेछ। सन् १९६६ जुलाई ३० मा सर अल्फ राम्सेको नेतृत्वमा इंग्ल्यान्डले जितेको विश्वकपपछि दोहोरिन नसकेको इतिहास अन्त्य गर्न यी सबै चुनौती पार गर्नुपर्नेछ।
यी चुनौतीहरू कठिन अवश्य छन्। तर कहिलेकाहीँ विश्वस्तरीय खेलाडीले आफ्नै इच्छाशक्तिले विश्वकपको कथा परिवर्तन गरिदिन्छन्। बेलिंघमले पछिल्ला लगातार उत्कृष्ट प्रदर्शनमार्फत त्यही संकेत दिएका छन्।
विश्वकपका महान् खेलाडीसँग बराबरी
पेले वा म्याराडोनाको स्तरमा अहिले नै बेलिंघमलाई राख्नु हतार हुनेछ। तर मेक्सिको र नर्वेविरुद्धका निर्णायक प्रदर्शनले उनलाई तथ्यांकका हिसाबले उनीहरूसँग तुलना गर्न भने मिल्ने बनाएको छ। सन् १९८६ मा म्याराडोनापछि एउटै विश्वकपको नकआउट चरणका लगातार दुई खेलमा दुई वा सोभन्दा बढी गोल गर्ने पहिलो खेलाडी बेलिंघम बनेका छन्।
बीबीसीकाअनुसार २३ वर्षको उमेरमा उनले यो उपलब्धि हासिल गर्ने दोस्रो सबैभन्दा कान्छा खेलाडीको कीर्तिमान पनि बनाए। यसअघि १९५८ मा मात्र १७ वर्षको उमेरमा पेलेले ब्राजिललाई विश्वकप जिताउँदा यस्तो उपलब्धि हासिल गरेका थिए। पेले र म्याराडोनाले विश्वकपमा लगाउने प्रसिद्ध नम्बर १० जर्सी अहिले इंग्ल्यान्डको सेतो जर्सीमा बेलिंघमले गौरवका साथ बोकेका छन्।
नर्वेविरुद्धको खेलमा दुई गोल मात्र होइन बेलिंघमका अन्य तथ्यांक पनि प्रभावशाली थिए। उनले पाँच प्रहार गरे जुन इंग्ल्यान्डका कुनै पनि खेलाडीभन्दा धेरै थियो। विपक्षीको पेनाल्टी क्षेत्रमा सबैभन्दा धेरै (६) पटक बल छोए, सबैभन्दा धेरै द्वन्द्व (८) जिते र सबैभन्दा धेरै (४) पटक फाउल पनि कमाए।
त्यति मात्र होइन उनले फेरि एकपटक इंग्ल्यान्डका लागि निर्णायक गोल गर्ने आफ्नो परम्परा कायम राखे।
इंग्ल्यान्डका ‘गेम चेन्जर’ बेलिंघम
युरो २०२४ मा स्लोभाकियाविरुद्ध इंग्ल्यान्ड हारको संघारमा पुगेका बेला बेलिंघमले ९४औँ मिनेटमा शानदार ओभरहेड किकमार्फत बराबरी गोल गरेका थिए। गेल्सेनकिर्खेनमा त्यो गोल गरेपछि उनले समर्थकतर्फ फर्केर भनेका थिए,अरू को त? त्यही गोलले इंग्ल्यान्डलाई अतिरिक्त समयमा जित दिलाउने आधार तयार गरेको थियो।
त्यसपछि उनको करियरमा उतारचढाव पनि आए। एक समय प्रशिक्षक थोमस टुखेलले उनलाई टोलीबाट बाहिरसमेत राखेका थिए। तर यो विश्वकप भने उनका लागि लगातार उकालो यात्राजस्तै बनेको छ।
मेक्सिको सिटीमा ३-२ को जितमा दुई गोल र त्यसपछि नर्वेविरुद्ध फेरि दुई गोल गरेपछि उनले फेरि त्यही ‘अरू को त?’ भन्ने सन्देश दोहोर्याउन सक्थे। किनभने बेलिंघमले सधैं इंग्ल्यान्डलाई सबैभन्दा आवश्यक क्षणमा निर्णायक योगदान दिँदै आएका छन्।
इंग्ल्यान्डका लागि गरेका १२ गोलमध्ये ९ गोल प्रमुख अन्तर्राष्ट्रिय प्रतियोगितामा आएका छन्। पाँच गोलले टोलीलाई अग्रता दिलाएका छन् भने दुई गोल बराबरी गराउने खालका छन्। १९८६ मा ग्यारी लिनेकरले गरेको ६ गैर-पेनाल्टी गोलपछि एउटै विश्वकपमा त्यति धेरै गैर-पेनाल्टी गोल गर्ने अवसर बेलिङ्घमसँग छ।
यस विश्वकपमा बायाँ खुट्टा, दायाँ खुट्टा र हेडिङ तीनै माध्यमबाट गोल गर्ने अर्को खेलाडी एर्लिङ हालान्ड मात्र हुन्। यसले बेलिंघमको बहुआयामिक क्षमता झल्काउँछ। उनले केही गोल अवसरको सदुपयोग गरेर गरेका छन् भने केही गोल अद्भुत व्यक्तिगत कौशल, गति, शक्ति र प्राविधिक क्षमताको प्रदर्शन गर्दै गरेका छन्।
महान् बन्ने यात्रामा
सातौँ विश्वकप कभर गरिरहेका पत्रकारहरूका लागि यस्तो दृश्य नयाँ होइन। कहिलेकाहीँ कुनै खेलाडीले प्रतियोगिताको दबाबसँगै आफ्नो प्रदर्शनलाई असाधारण स्तरमा पुर्याउँछ। सन् २००२ मा ब्राजिलका रोनाल्डोले त्यही गरेका थिए। सन् १९९८ को विश्वकप फाइनलअघि स्वास्थ्य समस्याबारे अनेक अड्कलबाजी भएपछि उनी आलोचित भएका थिए। गम्भीर चोटका कारण पनि उनी संघर्षरत थिए। तर जापान र दक्षिण कोरियामा आयोजित विश्वकपमा उनले दुई गोल गर्दै ब्राजिललाई जर्मनीविरुद्ध फाइनल जिताए।
याकोहामामा विश्वभरका सञ्चारकर्मीमाझ उनले भनेका थिए- पीडाको अन्त्य भयो। मेस्सीले पनि २०१४ को फाइनलमा जर्मनीसँग हारको पीडा भोगे। त्यसपछि लामो प्रतीक्षापछि कतारमा फ्रान्सलाई पेनाल्टी सुटआउटमा हराउँदै विश्वकप जितेर आफ्नो सपना पूरा गरे।
बेलिंघम अझै त्यस्तो ऐतिहासिक उचाइमा पुगेका छैनन्। तर कप्तान ह्यारी केनसँगै उनी इंग्ल्यान्डका सबैभन्दा महत्वपूर्ण खेलाडी बनिसकेका छन्। युरो २०२४ को फाइनलमा स्पेनसँग पराजित भएपछि उनको पनि एउटा ‘पुनरागमन यात्रा’ सुरु भएको भन्न सकिन्छ।
रियल म्याड्रिडमा काँध र ह्यामस्ट्रिङको चोटले उनको लय बिग्रियो। विश्वकप सुरु हुनुअघि मोर्गन रोजर्सको उत्कृष्ट प्रदर्शनका कारण उनी पहिलो रोजाइमा पर्ने कि नपर्ने बहससमेत चलेको थियो। प्रशिक्षक टुखेलले त्यो स्वस्थ प्रतिस्पर्धालाई प्रोत्साहन दिएका थिए। तर विश्वकपजस्तो ठूलो मञ्चमा उनले अन्ततः बेलिंघमकै अनुभव र विश्वस्तरीय क्षमतामाथि भरोसा गरे।
बेलिंघमले पनि त्यस विश्वासलाई पूर्ण रूपमा सही सावित गरेका छन्। उनलाई पहिलो रोजाइमा राख्नु हुँदैन भन्ने सबै तर्कलाई उनले प्रदर्शनबाट खण्डन गरेका छन्। यद्यपि साँच्चिकै महान् खेलाडीको रूपमा स्थापित हुन उनले इंग्ल्यान्डलाई ६ दशकदेखिको विश्वकप उपाधिको बाधा पार गराउनैपर्नेछ। अहिलेको अवस्थाले हेर्दा, त्यो सम्भावना सबैभन्दा बढी उनैमा देखिन्छ।
अब मेस्सीसँग महाभिडन्त
३९ वर्षीय लियोनेल मेस्सी अझै पनि अर्जेन्टिनाका नेता र प्रेरणाका स्रोत हुन्। उनको जादुई प्रदर्शनले अर्जेन्टिनालाई लगातार दोस्रो विश्वकप उपाधिको सपना देखाइरहेको छ। यस विश्वकपमा उनले आठ गोल गरिसकेका छन्। तर बेलिंघमको उपस्थितिले इंग्ल्यान्डलाई पनि आफूहरूसँग फरक बनाइदिने खेलाडी रहेको विश्वास दिएको छ। त्यसैले अब विश्वकपले दुई नम्बर १० जर्सीधारी सुपरस्टारबीचको रोमाञ्चक भिडन्त हेर्नेछ।
मेस्सी र बेलिंघममध्ये जो उत्कृष्ट साबित हुन्छ उसैले आफ्नो टोलीलाई विश्वकप फाइनलको ढोका खोलिदिन सक्छ। जहाँ प्रतिद्वन्द्वी स्पेन वा एम्बाप्पेको फ्रान्स हुनेछ। बुधबार एटलान्टामा हुने यो सेमिफाइनलअघि बेलिंघमलाई यति महत्वपूर्ण खेलाडीका रूपमा हेरिनु नै उनले इंग्ल्यान्ड र यस विश्वकपमा पारेको असाधारण प्रभावको प्रमाण हो।
